Eindelijk is het zover! We gaan vandaag op pad! ’s Ochtends vroeg om 05.30u wordt ik door een broertje wakker gemaakt die moet werken. We nemen afscheid, waarna ik wel weer mijn bed in duik, maar helaas niet meer in slaap val.
Daarna is het vanaf 07.00u afscheid nemen van de anderen die naar school moeten of ook aan het werk gaan. Mijn jongste broertje moet als laatste de deur uit, en wacht daarom ook het langst met afscheid nemen. Net op het moment dat we een knuffel willen geven, komt de taxi al aanrijden om hem op te halen, zowaar 20 minuten te vroeg! Een afscheid wat nog even tijd nodig had gehad, nog even wat knuffels, werd nu ineens een gehaast ‘doei’ en ‘dag’, een snelle knuffel, en daar ging hij. Dat was wat vervelend, maar helaas niks aan te doen.
Dat het vandaag echt gaat gebeuren, geeft een goed gevoel! Na de spanning van afgelopen week of het wel of niet door zou gaan, is er nu met name een gevoel van opluchting. De onzekerheid of de reis wel of niet vandaag zou starten, kwam doordat ik zondag coronapositief getest ben. Sinds vrijdag had ik klachten zoals keelpijn, maar dat leek goed verklaarbaar na een luidruchtig feestje donderdagavond. Op maandag stond er een etentje gepland met vrienden als afscheid. Deze hebben we van binnen naar buiten verplaatst, met mij op afstand van de rest, waardoor dat gelukkig wel door kon gaan. Daarna werden de klachten gelukkig minder en was ik woensdag klachtenvrij, waardoor ik nu bij vertrek 24u klachtenvrij ben. Voor de zekerheid tijdens het reizen maar wel een mondkapje op.
Laatste spullen worden ingepakt, dubbele check op paspoort en coronagegevens en dan stappen we de auto in. Gezien alle drukte op Schiphol de laatste tijd, wilden we graag op tijd zijn. Niet te vroeg, maar ook zeker niet te laat. Eenmaal op Schiphol, lijkt het erg mee te vallen met de drukte. Hier wordt het afscheid nemen van mijn ouders en jongste zusje, die vandaag vrij van school was. Vooral mijn moeder heeft het er lastig mee, wat ik dan weer lastig vind om daar goed op te reageren.
Vrij vlot komen Alice (mijn zusje die de komende twee weken mee gaat vakantie vieren) en ik door de security heen. We moesten nog een uur wachten voordat we konden gaan boarden en die hebben we doorgebracht door alle winkeltjes eens te bekijken.
Vlak voordat we kunnen gaan boarden krijgen zowel Alice als ik een SMS van KLM dat we ons moeten melden bij de gate, omdat er bepaalde gegevens niet zouden kloppen. Daar aangekomen worden onze paspoorten gecheckt, maar blijkt alles toch in orde. Ook het boarden gaat vlot en even na drieën zitten we in het vliegtuig, nu nog vertrekken…
Planning was om 15.25u op te stijgen, maar al snel blijkt dat we langer aan de grond moeten blijven. Om 16.30u wordt er omgeroepen dat we nog bezig zijn met tanken, en dat we daarom alvast wat water en een kokosmakroon krijgen. Daarna wordt er omgeroepen dat alle bagage nog het vliegtuig in moet, maar dat daar momenteel geen personeel voor is. Oftewel: wachten.
17.35u begint dan toch echt het taxiën en stijgen we op. De rest van de vlucht verloopt erg soepel en om 00.00u zijn we dan echt in Ghana!
Na ongeveer een uur wachten hebben we onze bagage en lopen we door naar buiten. Hier staat een taxi op ons te wachten en brengt ons een uur rijden verderop naar Big Milly’s Backyard in Accra, waarna we al snel in slaap vallen. Het was een lange dag, maar alles is goed gegaan, zonder noemenswaardige problemen.
De eerste foto's staan op de site en de volgende blog gaat over onze vakantie!
Reactie plaatsen
Reacties
Yes ik dacht deze week al meerdere keren hoe zou het gaan! Blij dat de reis goed ging. En afscheid is altijd moeilijk! Kben benieuwd naar alle avonturen!
Heey Adeline,
Wat een avontuur weer, echt wat voor jou 😀
Leuk dat je zusje twee weken meegaat!
Het allerbeste en veel mooie momenten toegewenst 😉